Speler van het Jaar 2015-2016: Jos Coenen!
jun201617

Afgelopen week was het weer tijd voor het hoogtepunt van het seizoen: de Speler van het Jaar-verkiezing! Zo spannend als vorig jaar – toen het verschil tussen winnaar Willem en numero 2 slechts een paar punten bedroep – werd het dit jaar niet. Maar mooi was het natuurlijk wel! Lees hieronder alle mooie woorden die over onze enige echte nummer 10 -Job Coenen – geschreven werden:

Over deze jongen heb ik niet veel te zeggen. Jammer dat hij geen clubtopscoorder is geworden in de competitie, maar gelukkig voor hem wél topscoorder van de NACOMPETITIE. Iemand die over een heel seizoen zes of meer goals kan maken moet wel echt een goeie zijn… 1 Punt voor topper Jos.

3 punten van mij voor Jobbie Coenen. Belangrijkste criterium is dat je dit jaar zowel binnen als buiten het veld het voortouw hebt genomen. Hoogtepunt was natuurlijk de geweldige treffer tegen Krayenhoff. Echter heb je dit jaar meerdere hoogtepunten mogen vieren: je afstuderen, je mooie vrouw (inclusief gele wand, bazenactie trouwens), je inzet voor het jubileum, je Beatrix kapsel en het bootfeest. Ik zou zeggen: good job!

Job moest vorig jaar nog de boot afhouden om speler van het jaar te worden, dit jaar heeft hij de vergunningen wel op orde om drie punten te krijgen. Met een magistrale penceelstreek (een beetje van mezelf, een beetje van Ex-ol) zorgde onze blondine dat de Kraayen veroordeeld zijn tot de groep trekvogels die in de 4e klasse gaan overwinteren. Job zorgde dat we de lach niet meer van ons gezicht kregen. Mister sportcentrum regelde daarnaast voor ons 60-jarig bestaan een tipi’s Univv-feest. De avond voelde als Rivella, een beetje vreemd maar wel lekker.

Job, deze is voor jou. Ik vind je 1 van de beste voetballers van het team, helaas kwam het er niet altijd uit op zaterdag. Hopelijk kan ik je volgend jaar de volledige 3 punten geven, dat zou betekenen dat wij als team een goed seizoen hebben gedraaid. Job, je stond er dit jaar als het echt nodig was, met natuurlijk die gruwelijke goal tegen kraayenhoff als hoogtepunt!

‘Op goal!’, schreeuwde ik altijd wanneer Job op het punt stond een vrije trap te nemen. De eerste seizoenen negeerde hij het advies stelselmatig. Maar de laatste tijd luisterde hij wat beter. Gelukkig maar, anders waren we er misschien wel uitgevlogen… Jos had een piekjaar: een jaar waarin hij niet alleen op het juiste moment de mooiste goal uit zijn carrière maakte, maar ook een jaar waarin hij afstudeerde, in de Uni VV feestcommissie zat om het tofste feestje van het jaar te organiseren en – als medewerker van het sportcentrum – ook steeds meer het initiatief nam om leider Flipse de helpende hand toe te steken. 25 jaar pas, maar nu al op weg naar volwassenheid, zo lijkt het. Vorig jaar was hij al dichtbij de titel van het Speler van het Jaar, en dit jaar heeft hij alles op alles gezet om de titel alsnog in de wacht te slepen. Beloon die jongen!

2 Punten voor jou Job. Ik heb bewust gewacht tot het uitdelen van de punten tot na de nacompetitie. Terecht bleek later. In de uitwedstrijd (naja, uitwedstrijd) bij de trekvogels was je zeer belangrijk voor UniVV. En dat te bedenken dat je de eerste helft echt slecht was, aldus je moeder. Niet alleen binnen het veld ben je een enorme aanjager maar ook daarbuiten. Wat er ook georganiseerd wordt jij bent erbij en zal meehelpen dat te regelen. – Huh, waar is petuhr? – Onze keeper zou tot zijn veertigste spelen in univv1 en heeft dat helaas niet kunnen volhouden, hetgeen ons allemaal betreurt. Het troost mij in ieder geval wel dat ik die rol ook wel voor jou weggelegd zie. Job bedankt!

Wat zet jij je in voor Uni VV, geweldig. Positief ingesteld. Levensgenieter. Als hij afgestudeerd is nodigt hij het hele voetbalteam uit. Dit keer werden er niet zo veel dingen gesloopt. Het is genieten om bij jou in het voetbalteam te zitten, helemaal als je zulke goals maakt als tegen de kraaien.

Twijfelgeval met plaats 1 omwille van de combinatie persoon & het gebrachte voetbal, uiteindelijk hier terecht gekomen. Nog steeds de hollander der hollanders! Bonuspunt: stabiele factor in Jos & andere zuipgelegenheden.

Vorig jaar was Job er al dichtbij, maar wat mij betreft pakt hij dit jaar toch echt de beker. Niet omdat hij dit jaar zo’n geweldig seizoen heeft gehad qua voetbal, maar de speler van het jaar is meer dan een goede voetballer. Om toch met het voetballende gedeelte te beginnen. Uit tegen het sympathieke Veenendaal maakte Job, onder toeziend oog van de familie Tamminga, één van de belangrijkste goals van het seizoen. In het tweeluik met het minstens zo sympathieke Krayenhoff beleefde Jos het absolute hoogtepunt van het seizoen. Met een geweldige knal van circa 25 meter liet hij de keeper kansloos, om later Krayenhoff het nekschot te geven met de 4-0. Ook buiten het veld heb ik van Job genoten dit seizoen, zoals de inhoudelijke discussies met Ronald in de rust, de dooie kraai op de app, of één van je anekdotes tijdens een avondje Jos. Wat ik ook erg in Jos waardeer is dat hij zich verantwoordelijk voelt voor het team. Zo kan ik me weinig trainingen en wedstrijden herinneren dat hij niet aanwezig is geweest (op blessures na). Ook heeft hij geprobeerd om zijn broer te rekruteren voor ons elftal, maar die bleek over nog zwakkere enkels te beschikken dan hij zelf en struikelde over een lijn tijdens een training. Jos was ook mede verantwoordelijk voor het organiseren van het jubileumfeest, klasse! Ik vind Job enorm belangrijk voor het team en een wereldgozer; Jos, jij krijgt die lach niet van mijn gezicht!

Je hebt PVV-stemmers, Songfestival-stemmers en Top-2000 stemmers. Ikzelf schaar mij tot de fanatieke Job Coenen stemmers. Al jaren lang probeer ik deze jongen aan de prijs der Univv prijzen te helpen. Vorig jaar was het bijna gelukt maar ging met een nipte voorsprong de Nutty professor met de prijs er vandoor. Waarschijnlijk had ik Job dus ook de drie punten gegeven als hij op de eerste training in een konijnenhol was gaan staan en zijn exo-L inclusief enkelband had afgescheurd. Gelukkig kan ik me ook dit jaar weer achter uitstekende argumenten verschuilen. Natuurlijk was er DE goal. Na analyse blijkt de rol van Marienjo echter veel groter dan in eerste instantie leek. Job dribbelde en wachtte op het moment dat Marienjo naar binnen zou snijden. En hij dribbelde, en hij wachtte en dribbelde en wachtte. ‘Wanneer gaat die pisvlek nou snijden” dacht Job. Zwaar gefrustreerd dat een mooie assist hem door de neus werd geboord schoot hij van ellende maar op doel. Dat stukje frustratie was precies wat zijn schot nodig had die zo prachtig in de rechterbovenhoek eindigde. Twee goals in de belangrijkste wedstrijd van het seizoen is niet misselijk. Ook niet misselijk was zijn feestje op de boot. Na een schraal party jaar besloot Job, tactisch sterk, voorafgaand aan de speler van het jaar verkiezing nog even wat extra punten te sprokkelen! Ook verdient hij drie punten omdat ik vaak van hem geniet. Wat ik heerlijk vind is als hij (onterechte) kritiek krijgt van de trainer. De eerste keer weet hij zich nog net in de houden maar de keer erop gaat hij er vol tegenin. Van die onderdrukte frustratie kan ik intens genieten. Maar ook geniet ik ervan als hij met zijn moeder staat te Salsa dansen of slap ouwehoert onder de douche. Mijn beste argument heb ik tot het eind bewaard, ik zou het gewoon prachtig vinden als ik ‘m die beker nog live zie optillen voordat ik stop.

Volgens de overlevering mag je een wens niet hardop uitspreken, want dan komt-ie niet uit. Voor Jos gaat deze wetmatigheid echter niet op. “Ik hoop dat jullie degraderen”, beet hij onze vrienden van Veenendaal toe. En aldus geschiedde. Niet in de laatste plaats omdat Jos tegen het team van Chris Minnebreuker, vol met geschikte kerels, verantwoordelijk was voor de doorslaggevende 0-1. Je mooiste doelpunt bewaarde je voor het moment dat het er nóg meer om ging, tijdens Krayenhoff-thuis. Verder druk met het Uni VV-jubileum, het ronselen van spelers, het zoeken naar een nieuwe trainer, het overslaan van zijn ontbijt op belangrijke wedstrijddagen, het organiseren van het weekendje weg, het typen van de prachtigste verslagen. En ondertussen nog afstuderen ook. Vorig jaar tweede achter Willem; het is te hopen dat hij niet de nieuwe Job Zoetemelk wordt.

Komende zaterdag: Uni VV 60 jaar!
jun201601

Nog 3 nachtjes slapen en dan is het eindelijk zover. 4 juni: dag van het nu al onvergetelijke Uni VV-DIT-feest ter ere van onze 60e verjaardag bij de Groote Flierenberg: zaterdag zeker de mooiste plek op aarde!

Het feestadres
Camping De Groote Flierenberg
Zevenheuvelenweg 57
6571 CH Berg en Dal

Het feestprogramma
De poorten van ons festivalterrein openen om 14 uur. En ja, dat is dus ook het moment dat de bar open gaat!

UniVV_Timetable
[..]

Uni VV gaat de boot in
mei201623

Toen we de administratieve zaken vorig weekend na de wedstrijd tegen De Treffers op orde hadden en duidelijk was dat we in de derde klasse A op doelsaldo achter VCA als twaalfde waren geëindigd, bleek dat we in de nacompetitie gekoppeld zouden worden aan Krayenhoff. Zaterdag stond de eerste van twee ontmoetingen op het programma en ‘thuis’ wonnen we met 4-0.

Toch ging Uni VV de boot in, maar gelukkig was dat pas ’s avonds. Topscorer Jos vierde samen met zijn lieftallige Noortje feest en deed dat op de Waalkade. De titel boven dit verhaal had derhalve ook ‘Uni VV in veilige haven’ kunnen zijn, maar er staan ons zaterdag nog 90 ongetwijfeld hete minuten te wachten op sportpark De Schoonhorst; laten we dus vooral niet te vroeg juichen. Krayenhoff zal immers strijden voor de laatste kans, zo mogen verwachten. Bovendien was het krachtsverschil niet zó groot als de cijfers 4-0 doen vermoeden

Opmerkelijk genoeg speelden we juist voor rust ijzersterk, maar werd in de eerste helft niet gescoord. Reden tot juichen hadden we na de pauze wel, viermaal zelfs. Hoewel Krayenhoff sterker startte, was het Uni VV dat op voorsprong kwam. De woorden ‘Speler van het Jaar’ waren afgelopen week nog niet gevallen op de groepsapp, of de Belg besloot dat het dan maar eens tijd werd om uit te blinken. De sterrenkundige was vanaf minuut één volop aan het shinen en leidde ook de openingstreffer in. Vier keer binnen luttele seconden ging de bescheiden Vlaming het duel aan en uiteindelijk werd dat Krayenhoof te veel; Thomas veroverde de bal, bediende Thom en die prikte in de korte hoek binnen, 1-0.

Daarna was het de beurt aan Jos. Hij had in de omschakeling een zee van ruimte voor zich en wachtte geduldig op een loopactie van good old Marienjo, die na een lang seizoen met het derde bereid was om aan te sluiten bij de hoofdmacht en daarvoor met een basisplaats werd beloond door trainer Ronald Smits. Zo hadden we – met ook Thom en de man met het haar – zowaar een voorhoede die bestond uit drie echte aanvallers; sinds de winterstop een unieke situatie voor Uni VV. Afijn, Jos dus. Hij wachtte en wachtte en dribbelde ondertussen verder, tot hij concludeerde dat Marienjo niet van plan was om richting doel te spurten. Er zat op die manier weinig anders op dan zelf uithalen en dat deed de bijna afgestudeerde blondine fabuleus. Met zijn gouden linker schoot Jos de bal in de kruising, maar bekijk onderstaande beelden en verder commentaar is overbodig.

Daarmee was de koek nog niet op, want ook onze aanvoerder deed een duit in het zakje. Koen, kweker van beroep, verlengde een scherp ingedraaide vrije trap van Jos en bracht de marge zo op drie. De vreugde die deze treffer teweegbracht, toverde zelfs een glimlach op het gezicht van Joost – buiten de boot gevallen in de basisopstelling, maar net als Pablito en Vinnie op lovenswaardige wijze van waarde als invaller. Bart was trouwens eveneens heel goed op de bank en De Keeg maakte als ballenjongen meer meters dan hij het hele seizoen had gedaan.

Niets dan lof dus voor iedereen. Enige dissonant was onze geblesseerde linksbuiten, die spontaan aanbood om zichzelf als ‘Happy hooker’ op te stellen achter het raam van het kassahokje; op die manier hadden we mooi wat entreegeld kunnen vangen dat had kunnen dienen als tegemoetkoming voor de gemaakte kosten inzake de zoekgeraakte truitjes. Helaas bleek het aanvangstijdstip van 14.00 uur wat al te vroeg. Toch houden we van je, Happy! Kort voor tijd (Happy was inmiddels ook langs de lijn gearriveerd) werd onze uitgangspositie voor de return van zaterdag bij Krayenhoff nóg beter, want Jos schoof zijn tweede van de middag binnen en bepaalde de stand daarmee op 4-0.

Rest ons nog om een woord van dank uit te spreken richting v.v. Trekvogels. Omdat ons eigen universitair sportcentrum wegens de voorbereidingen op de Marikenloop van zondag niet beschikbaar was, moest er uitgeweken. We konden terecht op het veld van onze buren uit Nijmegen-Oost en op sportpark De Kwakkenberg boekten we meteen onze grootste overwinning van het seizoen. Naar verluidt loopt de aanvraag voor volgend seizoen al, of we dan al onze thuiswedstrijden aan de Luciaweg kunnen voetballen. Komend weekend weten we pas of we die duels zullen spelen als derdeklasser – want we zijn er nog niet – maar zaterdag werd de prachtige zege al wel vast gevierd met Jos als stralend middelpunt. We kregen die lach niet van zijn gezicht.

mei201616

Dit weekend was het in de 3e klasse A Oost voor zaterdagteams onderin nog ongekend spannend. Veenendaal, VCA en Uni VV vochten dit weekend voor 2 plekken in de nacompetitie. Met VRC op het programma leek Veenendaal de slechtste papieren te hebben. VRC kon bij verlies van CDW immers nog kampioen worden. Op de andere velden hoefden we echter niet te letten als we zelf een punt konden pakken bij De Treffers, waar ze op de hoogte waren van het belang van deze pot. Het kleine stadion werd vrijgemaakt, fakkels werden afgestoken en verslaggevers van Voetbal International stonden aan de zijlijn. Bovendien had Kolonel ‘Hannibal’ Smit zijn A-team het gras opgestuurd met een strijdplan wat ongetwijfeld ‘together’ zou komen na 90 minuten.

Na ongeveer een minuut of 30 leek het ook allemaal samen te komen. Al een half uur stond de organisatie solide en werd er weinig weggegeven. Dit werd beloond met de eerste echte spitsengoal van Flipse. Aanstormende topper Sebas zette goed door, speelde Thom in de diepte aan en die liet vervolgens zien dat hij nog niks van de hoofdstedelijke arrogantie van zijn nieuwe woonplaats heeft meegekregen. Hij legde de bal keurig af op Flipse, die simpel kon scoren. Een lekker begin van de wedstrijd, ware het niet dat we in de rust alweer met 2-1 achter stonden. Laten we het erop houden dat we door de euforie van een voorsprong even de controle kwijtraakten. In de derde helft deed Borgo overigens uit de doeken hoe hij in staat van euforie altijd de controle weet te behouden om premature ejaculatie te voorkomen: aan superboer Rogier Meijer denken. Hadden we allemaal na de 0-1 maar wat meer aan Rogier Meijer gedacht!

In de rust bleek dat de tussenstanden op de andere velden ongunstig waren. We zouden het toch echt zelf moeten gaan doen de tweede helft. Al vroeg in de tweede helft ging het echter fout. Allereerst gaf good-old Fabian Peppinck genadeloos een panna aan Flipse, en gaf hem vervolgens ook nog even carrière-advies. Volgens Peppinck, en overigens ook vele andere tegenstanders dit seizoen, zou Flipse beter in de Tweede Kamer kunnen gaan zitten door zijn aanhoudende debatten met de scheidsrechter en ongekende retoriek. Na dit intermezzo werd er gescoord door De Treffers, waar een luchtje van buitenspel aan zat. Het uitstekende pleidooi van lijsttrekker Flipse had echter geen invloed op de scheidsrechter en de 3-1 stond op het scorebord. Hierna werd het een open wedstrijd. Kansen over en weer, maar er werd niet meer gescoord. Gespannen keken we naar de zijkant voor de uitslagen bij VCA en Veenendaal. Gelukkig kwam daar het goede nieuws! VRC wilde niet meewerken aan de door Veenendaal zo verlangde vriendendienst en vervulde zijn sportieve plicht door met 5-3 te winnen.

Hierdoor degradeert Veenendaal direct. Saillant, want enkele weken geleden was Veenendaal-trainer Chris Minnebreuker al begonnen om zijn jongens voor te bereiden op de nacompetitie, getuige de volgende quote op 30 april: ‘In de nacompetitie zijn er andere wetten. Dat wordt twee duels alles geven, daar moet ik de jongens op voorbereiden’. Zo zie je maar weer, en Ajax-fans zullen dit beamen, in het voetbal moet je je nooit te vroeg veilig rekenen. Wij overigens ook niet. Eerst maar eens zelf zorgen dat we erin blijven tegen stadsgenoot Krayenhoff!

Uni VV 1 kan weer lachen
mei201609

Wat een weekend! De Giro d’Italia in Gelderland, een bizarre ontknoping in de Eredivisie en tussendoor een heerlijke, zwaarbevochten overwinning van Uni VV: de stadsderby tegen Keizerstad (2-1) leverde drie broodnodige punten op. De ploeg van trainer Ronald Smits, zaterdag afwezig, heeft de kansen op een verlenging van de status als derdeklasser zodoende nog steeds in eigen hand. Minstens zo noemenswaardig was dat rechtsback Willem op gele schoenen speelde. [..]

UNI VV verliest met opgeheven hoofd
mrt201621

Vorige week wisten we dat een overwinning tegen VCA noodzakelijk was om een kleine voorsprong te pakken op onze naaste concurrenten voor de nacompetitie. ESA en CDW, twee hele moeilijke wedstrijden, staan nu namelijk op het programma terwijl de concurrentie elkaar onderling treft. Helaas werd er tegen VCA gelijk gespeeld, waardoor de situatie onderin ongemeen spannend blijft. Gelukkig konden we afgelopen zaterdag naar ESA afreizen in de wetenschap dat we de Arnhemse technici thuis al met een zwaarbevochten 1-0 zege op de knieën hadden gekregen. Daarnaast waren de randvoorwaarden voor een heerlijke UNI VV-voetbalmiddag perfect: een gortdroge hobbelige akker, een selectie van 11 en een halve man en één fantastische stadionspeaker met een magistraal surround sound system. We keken elkaar aan in de kleedkamer en dachten: het zou wel weer eens zo’n middag kunnen worden…

Na een half uur spelen leek het warempel ook nog eens echt zo’n middag te kunnen worden! Met veel strijd en hier en daar een leuke combinatie waren we ESA de baas. ESA kwam er nauwelijks aan te pas, omdat we ze dwongen mee te gaan in ons spel: de lange bal. Een spelletje waar wij een stuk beter in zijn. Achterin werd weinig tot niets weggegeven en op het middenveld werden alle tweede ballen gewonnen door Joost en Belg. Daarnaast waren er ook enkele uitstekende mogelijkheden te noteren. Gelegenheidsspits Koen Flipse schoot één keer van dichtbij op de keeper en was daarvoor al dicht bij een goal met een fraaie dropkick in het zijnet. Jos had twee keer de ruimte om buiten de 16 aan te leggen, maar had het vizier nog niet op scherp. Daarnaast was Thom zoals gebruikelijk weer een plaag voor zijn directe tegenstander met zijn pijlsnelle en aalgladde dribbels. Met iets meer finesse en tor-instinct had het ongetwijfeld 0-1 gestaan. We zagen het al helemaal voor ons: Flipse de hekken in als een ware Vincent ‘he scores when he wants’ Vermeij, terwijl de stadionspeaker met vertwijfeling in zijn stem zijn surround sound moest bedienen om het aanwezige volk te vertellen dat UNI VV zojuist op voorsprong was gekomen. Het mocht niet zo zijn…. aan de andere kant werd de eerste goede mogelijkheid direct professioneel met finesse en tor-instinct tegen het net geschoten. 1-0. Tegen de verhouding in gingen we met een achterstand naar de thee.

Tijdens de rust gingen onze gedachten ook uit naar Heppi, die halverwege de eerste helft uitviel en naar het ziekenhuis moest. Wederom ging zijn schouder uit de kom, waardoor het voor hem waarschijnlijk einde seizoen is. Zowel voor Heppi als voor UNI VV een enorme aderlating aangezien we de vrees van iedere back in de 3de klasse A enorm goed kunnen gebruiken in de strijd tegen degradatie. We moesten ons echter weer focussen op de wedstrijd. Ondanks de teleurstelling over de tegengoal en het uitvallen van Heppi waren we positief gestemd. We hadden het gevoel dat er iets te halen viel in Arnhem als we met dezelfde strijd de tweede helft in zouden gaan.

De tweede helft wonnen we het nog steeds op strijd, maar ESA wist er iets beter onder uit te voetballen. Ze kregen iets meer grip op de wedstrijd zonder tot hele grote kansen te komen. Het spel golfde op en neer en zo’n 20 minuten voor tijd leek het 1-1 te worden. Flipse hield de bal in de 16 vast en met zijn blik op het Noorden zag hij vanuit Scandinavië een Viking oprukken. Nog net niet met een speer in de hand, maar wel met een oerharde strijdkreet kwam Joost opstormen en maande hij Flipse de bal terug te leggen. Met heel zijn hebben en houden kegelde hij de bal richting goal. Het sportpark verstijfde…. PATS! Het geluid van het aluminium klonk en de hoop op een verdiende goal slonk. Niet snel daarna viel uit een counter de 2-0 en was de wedstrijd voorbij. Er had meer ingezeten, maar met opgeheven hoofd vertrokken we weer richting Nijmegen. Gelukkig liep de burenruzie tussen Veenendaal en SVP op een gelijkspel uit, waardoor we nog altijd boven de streep staan.

Teleurstellende weken voor Uni VV
mrt201614

De euforie bij Uni VV – we slaagden er tegen Veenendaal en vervolgens Dodewaard voor het eerst deze competitie in om tweemaal op rij te winnen – was van korte duur. Ruim een week geleden werd in Doorn namelijk redelijk kansloos verloren van DEV (4-1), zaterdag leverde het thuisduel met VCA slechts een punt op (1-1).

DEV was eerder dit seizoen in Nijmegen al te sterk voor het team van trainer Ronald Smits, maar had voor aanvang van het onderlinge treffen slechts drie punten meer; zo groot zou het verschil dus niet moeten zijn. Na de 1-0 volgde echter snel de 2-0 en in de tweede helft werd het 3-0. Een overtreding op Happy bezorgde ons nog wel een door Jos benutte strafschop (3-1), maar in de slotminuut bepaalde DEV de eindstand op 4-1.

Afgelopen weekend kregen we bezoek uit Sint Agatha en de wedstrijd tegen het als dertiende geklasseerde VCA had (net als tijdens het uitduel) drie punten moeten opleveren. We kwamen ondanks een Uni VV-waardige warming-up (rommelig) ook op voorsprong in onze geleende shirts, toen de bal na een corner van Jos om onbegrijpelijke redenen met de hand werd getoucheerd door een tegenstander. Als een echte nummer tien ontfermde onze enige Brabantse basisspeler zich over dit klusje en op onderstaande beelden wordt duidelijk: dit ging hem goed af, 1-0.

Het lukte ons echter niet om de voorsprong uit te breiden en na de pauze kregen we hiervoor de rekening gepresenteerd. VCA kwam op gelijke hoogte en uiteindelijk mochten we nog van geluk spreken dat een kopbal van de gasten op de paal belandde, waardoor we in ieder geval nog een punt aan de degradatiekraker overhielden. Daar waren we geenszins tevreden mee, maar op meer mochten we absoluut geen aanspraak maken.

Gelukkig staat komende zaterdag (op natuurgras) de confrontatie met onze favoriete tegenstander ESA op het programma; de nummer vier van de ranglijst liep eind oktober op ons sportcentrum tegen een onverwachte nederlaag aan. Voordeel voor de Arnhemmers is wel dat hun plaaggeest van destijds, matchwinner Job, nog met zijn arm in de mitella loopt. Het Beest van Bruchem zal zijn plaats echter weer innemen, hopen we.

Uni VV 1 wint van Dodewaard, maar verliest de tenues.
feb201622

Na een zwaar bevochten 0-1 overwinning in Veenendaal was het deze week zaak om uit te lopen op de concurrentie tegen hekkensluiter Dodewaard. De ploeg die zo graag een keer punten wil pakken en van de hatelijke nul af wil. Dat gunnen wij ze ook van harte, maar liever niet tegen ons. Ondanks dat we ons bewust waren van het gevaar van onderschatting, hadden we het toch knap lastig tegen de nummer laatst. Lang stond het 1-1, maar twee bevliegingen van Heppy, geïnspireerd door zijn idolen bij Barcelona, maakten aan alle onzekerheid een eind. Een benauwde 3-1 overwinning was het eindresultaat, waardoor we voorlopig van de plekken voor nacompetitie af zijn. Het weekend werd helaas met minder nieuws afgesloten. [..]

Cruciale overwinning Uni VV op Veenendaal
feb201615

Hoewel de belangen zaterdag groot waren tijdens het duel tussen v.v. Veenendaal en Uni VV, was er sprake van een alleszins vriendelijke ontmoeting tussen twee ploegen die proberen om nacompetitie om lijfsbehoud te ontlopen in de derde klasse A. Naast de bezoekers uit Nijmegen, die met 0-1 aan het langste eind trokken, was het publiek de grote winnaar op sportpark De Groene Velden II. En natuurlijk De Keeg, die de ultieme bekroning van zijn opmerkelijke reeks beloond zag met drie punten.

Voor Uni-trainer Ronald Smits was het ouderwets behelpen in de aanloop naar de krachtmeting die zonder overdrijving omschreven mocht worden als ‘de wedstrijd van het seizoen’. Bij een overwinning op Veenendaal zouden we immers op gelijke hoogte komen met deze concurrent, een nederlaag zou een achterstand van zes punten betekenen. Het was dan ook niet ideaal dat onze complete, Varsseveldse voorhoede ontbrak en dat spelers als keeper Joris, routinier Sjoerd en aanvoerder Koen niet (vanaf het begin) konden meedoen.

Toch kregen we uiteindelijk een representatief elftal op de been, met kunst- en vliegwerk en door bij hoge uitzondering diep in de buidel te tasten; onze meesterscout Jos had eens rondgekeken bij het opleidingsinstituut van Uni VV (het tweede) en zag dat Sebas wel een aanwinst zou kunnen zijn voor onze hoofdmacht – de tien euro die het kostte om hem los te weken bij 2 legden we graag op tafel en zo werd Sebas bij zijn officiële debuut waarschijnlijk de eerste betaalde speler ooit in de roemruchte (en bijna zestigjarige) geschiedenis van onze club.

Daarnaast werd Dirk ‘goed dat ik er ben’ de Jong weer bereid gevonden om mee te doen, werd het doel opnieuw verdedigd door De Keeg en keerde Jos met zijn supersonische enkelbrace terug in de basis. De frêle linkspoot deed dat onder toeziend oog van vriendin Noortje en schoonvader, wat ervoor zorgde dat hij al sinds woensdag de kriebels had en op zaterdagochtend misselijk van de zenuwen aan de ontbijttafel van de familie Tamminga zat en geen hap door zijn keel kreeg.

Nadat er tijdens de warming-up even paniek was bij spits Dirk (‘Jos, ik heb geen haarbandje…’) konden we toch beginnen aan het cruciale treffen met Veenendaal en was er een gelijk opgaand duel. Voor beide doelen waren er enkele kansen, Jos gooide er bij de cornervlag een van zijn befaamde slidings uit en Bart ‘Materazzi’ pakte een professionele gele kaart, maar gescoord werd er niet voor rust. Een kwartier voor tijd gebeurde dat wel en het was Jos die tegenover coach Smits goed kon maken dat hij geen gehoor had gegeven aan de opdracht de eerste vrije trap altijd keihard in de muur.

Jos ontsnapte bij een lange bal aan de aandacht van zijn bewaker en kon alleen op het vijandelijke doel af. Van buitenspel was geen sprake – de bal werd immers verlengd door een verdediger van Veenendaal; dat hun assistent-scheidsrechter de vlag in de lucht stak, was vermoedelijk per ongeluk, want verder konden hij en Jos het prima vinden samen – en onze blonde bliksemschicht schoof beheerst de 0-1 binnen. Daar bleef het bij en dat hadden we te danken aan prima defensief werk van ons hele team en prima reddingen van onze keeper in het bijzonder.

De Keeg had de stijgende lijn al enige tijd te pakken, nadat zijn debuut in het eerste van Longa’30 jaren geleden een 10-1 nederlaag opleverde. Zijn eerste officiële wedstrijd in het shirt van Uni VV ging met 8-2 verloren en daarna gingen we met 4-0 (Advendo’57) en 2-1 (SKV) onderuit. In en tegen Veenendaal kondigde een positief resultaat zich vooraf dus al aan en daaraan droeg De Keeg bij met zijn katachtige reflexen. Die kat is dan wel garfield, maar dat mocht de pret niet drukken. Langzaam maar zeker begint de reservekeeper erin te slagen om Joris ‘wie?’ van Meel te doen vergeten.

Verder strompelde Willie, aangespoord door de uitstekend leidende arbiter, van het veld af en moest ook debutant Sebas moegestreden naar de kant; we waren dan ook erg blij dat we good old Bruno en topper Kees nog in konden brengen. Bruno werd nog snel op de bon geslingerd en Kees streek als enige van het Varsseveld-vijftal de winstpremie op. Kortom, iedereen tevreden.

Al met al ontspon zich in Veenendaal dus een bijzonder aantrekkelijke wedstrijd op een heerlijk bespeelbaar veld, tegen een van de leukere opponenten die we dit seizoen hebben getroffen; met een goudeerlijke grensrechter, een sympathieke aanvoerder die zijn al even aardige ploeggenoten in alles het goede voorbeeld gaf, een aimabele trainer die ons team en zijn collega Smits met het grootste respect bejegende en sportief publiek. De aanwezige supporters zagen de ene na de andere vlot lopende combinatie op het Veenendaalse biljartlaken en zullen zich naderhand hebben afgevraagd waarom deze twee getalenteerde ploegen niet om de titel strijden in 3A.

Afijn. Zo rooskleurig als we het hier voorspiegelen, was het zaterdag misschien niet. Maar zo erg als het was volgens Veenendaal-trainer Chris Minnebreuker (“Wij waren de ploeg die voetbalden, alleen is het hun kwaliteit om uit het niets een doelpunt te maken. Zij kwamen vandaag niet om te voetballen. Het was tegenhouden en hopen op één uitval. Bij die ene kans kregen ze hulp van de scheidsrechter en dan zit hij opeens in het netje.”) was het nou ook weer niet.

Matchwinner Jos legt in het naar hem vernoemde café uit hoe zijn enkelbrace werkt.

Matchwinner Jos legt in het naar hem vernoemde café uit hoe zijn enkelbrace werkt (waarna hij ook de relativiteitstheorie van Einstein nog even toelichtte).

Loon naar werken! 0-1 winst tegen VV Veenendaal!

Geplaatst door Uni VV op zaterdag 13 februari 2016

Derde mailing over het Uni VV-DIT-feest is verstuurd!
feb201607

Het is 4 juni 2016. De zon schijnt, het is een graadje of 25 en de lucht is strakblauw. Aan het Wylerbergmeer zijn een groot deel van het strand en de speelweide afgezet met een roodzwart lint. Er staan een mooi podium en twee grote tipi’s, waarvandaan muziek klinkt. In het zand zitten kinderen te spelen, terwijl hun vaders samen een balletje hoog houden en hun moeders stiekem kijken naar die leuke, jonge gasten van het tweede… Dit is het Uni VV Do It Together-feest: een combinatie tussen een verjaardag, een festivalletje en een reünie!

Klinkt goed, niet?

Maar om dit verhaal de dag na het feest te kunnen schrijven, hebben we jouw hulp nodig! Het heet niet voor niets een Do It Together-feest!

Lees de hele mailing hiero… 

vorige123456...156volgendePagina 4 van 7