Op het juiste moment pieken!
mei201729

Dirk Kuyt deed het tegen Heracles Almelo, Tom Dumoulin deed het gisteren in de tijdrit en menig Uni VV-speler doet het regelmatig te vroeg: op het juiste moment pieken! Met één overwinning in een heel seizoen heeft Uni VV zich verzekerd van nog een jaar 3e klasse. Paolo heeft de ultieme vorm van het Italiaanse catenaccio toegepast op zijn selectie. Het hele seizoen achterover leunen en de tegenstanders in slaap sussen, denkend dat je geen knip voor de neus waard bent. Om er vervolgens één keer dodelijk effectief uit te komen. Het slotstuk van de Italiaanse meesterstrateeg voltrok zich afgelopen zaterdag tegen DVV voor de Nijmeegse duiventil. Uit nood kwamen dit seizoen spelers ingevlogen uit allerlei windstreken. Van een 39-jarige Japanner tot een jonge boeddhist met een nektasje. Ze hebben dit seizoen allemaal hun bijdrage geleverd. Waarvoor hulde!

Onder de snikhete zon zagen de toeschouwers een open eerste helft. Cyrille was dichtbij een goal met een kopbal op de lat en verdiende wellicht een penalty. Helaas stond de video-apparatuur van de KNVB een paar kilometer verderop in de Goffert. Aan de andere kant werden er mooie duels uitgevochten tussen Flipse en DVV-spits Dennis Aerts, die en passant Paolo nog even ‘smurf’ noemde. Flipse dacht hem vervolgens van repliek te dienen door te vragen of hij het ook even in het Engels kon vertalen voor de trainert. Helaas voor Flipse, is een smurf in Engeland ook gewoon een smurf. In het Italiaans heten de smurfen overigens ‘I Puffi’. Dus misschien haalde Flipse alsnog zijn gelijk, want in de tweede helft hebben we DVV toch een ‘Puffi’ laten ruiken.

Wellicht bevangen door de hitte, wellicht toch op één been hinkend of promoveren nou wel zo’n goed idee is, maar de tweede helft verliep desastreus voor DVV. De eerste aanval na rust was het meteen raak. Cyrille was er als de kippen bij om een voorzet (met rechts) van Jos binnen te tikken na een fraaie dieptepass van Koen. Niet lang daarna maakte de Duivense keeper in een hachelijk moment hands buiten zijn eigen zestien. De rode kaart was misschien discutabel, maar kwam voor Uni VV als geroepen. Eindelijk leek het geluk eens aan de zijde van de Nijmeegse equipe, want ook de cruciale tweede goal viel. Tijs klopte met het hoofd de gelegenheidskeeper van DVV en daarmee was de euforie compleet!

Daarmee blijft Uni VV in de 3e klasse en heeft het de kans om zich te revancheren voor het afgelopen seizoen. Dit zal gaan gebeuren met een gerenoveerd elftal, want het tweede elftal wordt samengevoegd met het eerste. Dus op naar een nieuw seizoen met hopelijk meer dan 1 overwinning en iets vaker……Jalalalalaaaaaa!!!

 

Langste voorbereiding ooit bijna ten einde
mei201708

Het seizoen 206/17 mag voor het eerste elftal van Uni VV gerust omschreven worden als de langste voorbereiding ooit. Sinds bekend werd dat Veluwezoom de competitie niet zou afmaken en wij dus hoe dan ook niet lager zouden eindigen dan de twaalfde plaats – die veroordeelt tot/recht geeft op het spelen van nacompetitie om lijfsbehoud – waren al bijna alle pijlen gericht op de twee afsluitende wedstrijden die moeten gaan bepalen op welk niveau Uni VV volgend seizoen uitkomt. Na het thuisduel met SDS’55 (0-0) is die voorbereiding bijna ten einde.

Aanstaand weekend sluiten we de reguliere competitie af bij kampioen AVW’66, de twee zaterdagen erop treffen we een nog te bepalen tegenstander. Ervan uitgaande dat AVW ondanks het reeds behalen van de titel hun laatste thuiswedstrijd niet zomaar aan ons cadeau zal willen doen, leek SDS de uitgelezen tegenstander voor de eerste overwinning van deze competitie. En Paolo‘we could have won easily’ merkte Paolo (foto) achteraf terecht op, maar het mocht opnieuw niet zo zijn.

Ditmaal lag dat zoals gebruikelijk aan een gebrek aan scorend vermogen, maar werden we ook bepaald niet geholpen door de arbitrage. Tot driemaal toe – en elke keer een stukje duidelijker – hadden we tegen SDS recht op een strafschop, maar telkens weigerde de scheidsrechter naar de stip te wijzen; eerst werd Dirk gevloerd, daarna was Ilja het slachtoffer van een (domme maar opzichtige) duw in de rug en tot slot werd er een overtreding op Peter onbestraft gelaten. Misschien was de leidsman ons niet gunstig gezind omdat de hervatting na rust op zich liet wachten, omdat een overijverige Pablito besloot de sproeiers aan te zetten – niet beseffend dat die altijd hun vrij langdurige rondje moeten afmaken.

Jammer, aangezien we ook verder enkele kansjes onbenut lieten en dus niet tot scoren kwamen. Terwijl we toch een paar heel behoorlijke aanvallen op de mat legden. De keeper van SDS schreeuwde zelfs, de wanhoop nabij en met enige overdrijving: we worden van het kastje naar de muur gestuurd! Z erg was het niet, maar we speelden heel aardig. Net als eerder in Wekerom lieten we zien geenszins minder te zijn dan SDS, wat het onbegrijpelijk maakt dat zij zevende staan. Hetgeen de ploeg gerust als een compliment mag opvatten, want blijkbaar doen zij iets goed wat ons niet lukt.

Hoe dan ook: het bleef dus 0-0, want wij scoorden niet, maar hielden wel voor het eerst de nul. Dat was mede te danken aan een paar knappe reddingen van Joris, die weer terug is onder de lat nu Machiel op Texel voor knots in de branding speelt. Zaterdag sluiten we de competitie af in Westervoort, daarna weten we tegen welke opponent we mogen proberen het derdeklasserschap met weer een jaar te verlengen. Het is te hopen dat het dan niet te warm is en niet te koud, want spelverdeler Tijs liet zich ontvallen dat zijn presteren sterk afhankelijk is van de weersomstandigheden en dat hij het eigenlijk alleen echt rendeert als het tussen de 10 en 15 graden is.

In ieder geval krijgen we de kans op een ontsnappingsroute om degradatie te voorkomen, ondanks de rode lantaarn die we al het hele seizoen bij ons dragen. Hopelijk gaan we daar beter mee om dan Jos afgelopen zaterdag; zijn lieftallige vriendin bood hem op een presenteerblaadje een uitvlucht aan om onder een verjaardag in Bunnik uit te komen, maar even later zat de blonde technicus toch braaf in de trein. Hij miste zodoende de conclusie dat SDS getuige was geweest van een echte Uni VV-middag, bijvoorbeeld toen C halverwege de eerste helft op een drafje naar de kleedkamer moest bij gebrek aan reserveballen.

Dat was nog voordat onze aanvoerder dusdanig in de war bleek dat hij niet in de gaten had dat de woorden ‘Kazuki eis die bal eens op!’ niet aan onze Japanse strijder besteed waren. We kunnen het de GZ-psycoloog echter amper kwalijk nemen, want tot havo 4 dacht zijn vader nog dat hij bouwvakker zou worden.

mei201702

Acht Uni VV’ers verzamelden zich op het afgesproken tijdstip van 13:00 uur bij het onvolprezen Trianon. Twee uur later, tijdens de aftrap tegen middenmoter Zelos uit Zelhem, stond de teller op twaalf. Én een assistent-scheidsrechter.

Die laatste was afkomstig uit het wijdvertakte netwerk van C’tje. Bovendien leek vlagger Fred, met een schat aan ervaring, de eerste grensrechter van het seizoen die Uni VV mogelijk (een) punt(en) zou kunnen opleveren. Het mocht niet zo zijn, en ook op eigen kracht slaagden de Nijmegenaren er niet in de wedstrijd te winnen. Sterker nog: er werd verloren. Met 3-2, in de laatste minuut.

Toch buigt de stijgende lijn die (Oranje uitgezonderd) al even geleden werd ingezet, nog niet negatief af. Punten worden weliswaar niet of nauwelijks behaald, het vertoonde spel is regelmatig 3e klasse-waardig. Zo ook vandaag. Vanuit de noaberschap-traditie – niet alleen de tegenstander herbergt immers Achterhoekers – werd Zelos een snelle openingstreffer gegund. Al snel stelde Uni echter orde op zaken. Tijs wurmde zich, zoals alleen hij en Luis Suárez dat kunnen, door de Zelhemmer defensie en rondde knap af. Een fase waarin de ploeg van Paolo zich met de nodige hulp van Joris behoorlijk staande hield, resulteerde daarna toch in een nieuwe achterstand. Een afgeslagen bal belandde op de rand van de zestien en werd met volle vaart weer teruggevuurd. Onhoudbaar. De 2-2 van Dirk, vlak voor rust, mag met recht het stempel ‘spitsengoal’ dragen.

Na de verloting vloog Uni VV uit de startblokken. Druk, duels en durf waren de 3 D’s die leidend waren. Het leverde captain Koen een dik oog op, zo blauw dat zelfs Thé Lau het niet had kunnen bezingen. De vierde D, die van doelpunten, bleef helaas uit en mede daardoor is het zo langzamerhand een wetmatigheid dat Uni ook bij goed spel niet wint. Ze kunnen niet van je winnen, maar je kunt ook niet van ze verliezen. Zoiets. Zelos, dat het laatste kwartier weer aandrong, scoorde wel en won. Conclusie: het zat erin, maar kwam er niet uit vandaag.