Spektakel in Ederveen
mrt201731

Het werd zo’n wedstrijd waar nog lang over zouden worden nagepraat. En dat terwijl de voorbereiding al de nodige voeten in de aarde had. Uiteindelijk reden we voor de uitwedstrijd tegen Advendo’57 met een representatieve selectie naar Ederveen en daar wachtte ons een hete middag. Toen de stofwolken waren opgetrokken, stonden er bij het laatste fluitsignaal nog negen Uni VV’ers op het veld en zij trokken ons zesde punt van deze competitie over de streep: 2-2.

Toen onze leider/rechtsbuiten C tijdens de winterstop een overzicht maakte van eenieders beschikbaarheid per weekend, kwam Advendo-uit niet direct als het grootste struikelblok naar voren. Toch dreigde het in de aanloop naar afgelopen zaterdag een hachelijke zaak te worden door alle geblesseerden en afwezigen. Gelukkig had ‘Peteraan’ (© Jos) een vriend die nóg ouder is bereid gevonden om zich voor noodgevallen bij ons aan te sluiten, konden we over de toppers Derk en Bruno beschikken en trommelde Jos zijn grote broer Daan weer eens op.

Nou is een fraai scenario de ‘Coenen brothers’ wel toevertrouwd, maar het was oprecht mooi dat we met Daan opeens een speler in ons elftal hadden die gewoon écht goed kan voetballen. Omdat de broertjes Coenen nogal de neiging hebben met hun hoofd in de wolken te gaan lopen, is besloten hieraan verder geen woorden vuil te maken. Eenmaal begonnen stelde een niet met name genoemde linksbuiten onze spits Dirk in staat om de score te openen, maar helaas punterde ‘de man met het haar’ net naast. Ook gelegenheidsmiddenvelder Job slaagde er even later met zijn lob niet in om de keeper te verschalken.

Helaas viel de tegentreffer op slag van rust wel aan de andere kant en dus leken we de kleedkamer op te zoeken met een 1-0 achterstand. Maar zoals gebruikelijk kwam het gevaar van onze rechtsbuiten en toen C opnieuw niet te houden bleek voor de defensie van Advendo, zag de linksback geen andere optie meer dan aan de noodrem trekken en dat leverde ons nog voor de pauze een penalty op: Job schoot raak, 1-1.

De tweede helft begon slecht (met een vroege 2-1 voor de thuisploeg) maar ontwikkelde zich daarna op gedenkwaardige wijze. De onbetwiste man van de wedstrijd werd Wiltjo, die als rechtsback op eigen helft aan een fantastische rush begon, door het middenveld en de achterhoede van Advendo slalomde en aan het eind van de schitterende solo ook nog de doelman passeerde 2-2. Nooit was de bijnaam ‘de Messi van Dalfsen’ meer op zijn plaats. Even leek de tegenstander, die al drie keer gewisseld had, met tien man verder te moeten, want de gelijkmaker van Wild Joe ging gepaard met een flinke botsing. Waarbij overigens ook de noeste verdediger zelf niet zonder kleerscheuren achterbleef: “Ik kreeg een beste optater in m’n zak”, luidde achteraf Wiltjo’s verklaring.

Maar de goalie van Advendo kon na een langdurige blessurebehandeling door en niet veel later stonden wij met een man minder op het veld. Wiltjo had het oponthoud benut door uit te blazen van zijn droomdribbel en was weer genoeg hersteld om Machiel de helpende hand te bieden. Daar hij dit letterlijk deed – door de bal op de doellijn weg te tikken – moest Wiltjo met rood het veld ruimen en mocht de thuisploeg een strafschop nemen. De 3-2 was derhalve aanstaande, dachten velen, maar dat was buiten Machiel gerekend: op katachtige wijze knotste hij de bal uit de hoek en pakte hij samen met Wiltjo een punt voor ons.

Advendo kwam namelijk ook in het vervolg van het duel niet meer tot scoren, zelfs niet toen Jos zich net als vroeger in de Upstairs in Mill waande (hij deelde een duwtje uit en verschool zich vervolgens achter zijn vriendjes) en dit eveneens met rood moest bekopen. Geluk bij dit ongeluk was wel dat er tijdens dit opstootje tevens een Advendo-speler werd weggestuurd – de linksback die de hele wedstrijd al achter C aan had gelopen, zich blijkbaar niet langer kon beheersen en onze dartele vleugelaanvaller een gemene schop verkocht – zodat het tien tegen negen was.

Mede dankzij het stukje ervaring van de invallers Bruno (36) en Wolf (38) sleepte het misschien wel gemiddeld oudste Uni VV ooit een punt uit het vuur op deze hete middag. Het was mooi.

Jos (links) en Wiltjo (tweebenig).

Jos (links) en Wiltjo (tweebenig).

Nipte nederlaag, nare nasmaak
mrt201719

Tijs had a great miss, Wiltjo a greater miss en ook invaller Sergio slaagde er niet in om Uni VV te belonen voor het vanmiddag vertoonde spel. Niet gescoord dus, tegen subtopper SKV uit Wageningen. Dat wist zelf wel een treffer te produceren: 0-1.

Nu is een nederlaag niets nieuws voor Uni VV, maar de verliespartij die de Nijmegenaren vandaag dienden te slikken had een afdronk die bitterzuur smaakte. Als zelfs de tegenstander spreekt van gestolen punten, dan kan gerust worden gesteld dat een gelijkspel op z’n minst niet onverdiend zou zijn geweest.

Uni VV nam, vooral na rust, initiatief en kwam in verdedigend opzicht slechts zelden in de problemen. Naast het doelpunt raakten de Wageningse gasten met één schot twee keer de paal en in de slotfase was keeper Machiel (of: ‘de Messi of dicks’) het eindpunt van enkele counters. Daar bleef het bij. Het overwicht, dat Uni wel degelijk had, werd echter niet in goals omgezet. De ploeg troost zich met de gedachte dat zich, in de vorm van nacompetitie, hoe dan ook nog een laatste strohalm zal aandienen: doordat Veluwezoom de competitie verliet, degradeert niemand nog rechtstreeks.

In Jos was Koen op rantsoen, dronk Kaz – goed voorbeeld doet goed volgen – zijn eerste beugel en liet hij daarna direct blijken zich al in een vergevorderd integratiestadium te bevinden door het tot in Japan bekende ‘Komt ‘ie dan hè’ van DJ Darkraver in te zetten.

Het gesprek kreeg een serieuze wending toen opeens een complot van asmogendheden in de Uni VV-selectie werd ontdekt. Het kan immers geen toeval zijn dat nieuwbakken trainer Paolo, uit Italië, de Duitse keeper Benny op trainingsavonden in de kleedkamer laat infiltreren, en dat hij na de winterstop dan ook nog eens een pientere Japanner aan zijn keurkorps toevoegt. Wordt ongetwijfeld vervolgd.

mrt201712

Na een maand zonder competitiewedstrijden was het dit weekend zaak om de goede lijn van de laatste twee wedstrijden voort te zetten. Tegenstander op deze zonnige zaterdagmiddag was stadsgenoot Keizerstad, waar we de afgelopen jaren gemengde resultaten tegen hebben geboekt. Soms een nipte overwinning, soms kansloos onderuit. Deze zaterdag was het overduidelijk de tweede optie. Een afgetekend 4-1 verlies.

Uni VV moet de komende weken vechten voor een laatste kans op lijfsbehoud, maar daar was tegen onze vrienden van Keizerstad niks van terug te zien. Binnen 30 minuten stond het al 3-0. Uni kreeg maar geen grip op de onnavolgbare nr. 7 van Keizerstad, maar werd vooral afgetroefd op gretigheid. Na de 3-0 kon spits Job Wissink al van het veld met een blessure en betrad zijn naamgenoot het veld na zijn langverwachte terugkeer uit Azië. Zijn voetbaltalent zit echter nog ergens diep in zijn backpack verstopt, want zijn toegevoegde waarde was vrijwel nihil. Zo is het momenteel zoeken naar een fatsoenlijke invulling van de spitspositie bij Uni VV, ‘in between jobs’ zeg maar. Snus’ oordeel was duidelijk: ‘Je beste moment vandaag Job, was toen je besloot om van de bal af te blijven’. Verwijzend naar het overstapje waaruit de 4-1 van Ilja ontstond. Het enige lichtpuntje van Uni VV deze wedstrijd, want verder dan een kamikaze-aanval van Kazuki kwam de universiteitsploeg niet vandaag.

Laten we het erop houden dat het een gebrek aan ritme was. Volgende week SKV!

Voetballen op zaterdag in Nijmegen?
mrt201702

Uni VV 1 is op zoek naar nieuw talent!

Uni VV is voor het komende seizoen op zoek naar uitbreiding van de eerste selectie. Dus wil je op een behoorlijk niveau (3A) komen voetballen in Nijmegen, op de zaterdagmiddag? Dan heb je je club gevonden!

Uni VV 1 is op zoek naar nieuw talent! Wat we te bieden hebben: wel de lusten (voetballen op niveau op zaterdag, waarbij het geen halszaak is als je een keer een training overslaat of een wedstrijd mist vanwege een weekend weg), niet de lasten (je speelt niet met of tegen gasten die er helemaal niets van kunnen). Kortom: de charme van de kelderklasse, maar dan niet in de reserve zesde klas.

Voor volgend seizoen kunnen we versterking goed gebruiken: voetballers én keepers! Iedereen kan lid worden, je hoeft geen student (geweest) te zijn. Spelers gaan niet bij ons weg omdat de resultaten tegenvallen of de sfeer niet goed is. Integendeel. Maar we hebben wel te maken met van die slimme jongens die voor hun werk moeten verhuizen of elders gaan studeren – en dan is er nog die lul van een aanvoerder die een jaar op wereldreis moet met zijn vriendin.

Dus als je denkt een aanwinst te kunnen zijn voor Uni VV, dan horen we graag van je! Krenten in de pap voor de Uni VV’er zijn het zingen van het clublied na iedere overwinning en aan het eind van ieder seizoen de onovertroffen Speler van het Jaar-verkiezing. We beloven: derdeklassevoetbal of anders de ambitie om in de vierde klasse bovenin mee te draaien – wat alleen maar positieve gevolgen kan hebben voor de frequentie van het Uni VV-lied.

Het kan haast niet anders dan dat je na het lezen van dit verhaal geïnteresseerd bent geraakt. Dus zou je een keer mee willen trainen (op maandag of donderdag) of direct maar overschrijven? Neem vooral contact met ons op!